Ga naar de inhoud
Mijn hoofd zit zo vol, alsof er niets meer bij kan. Het voelt zo zwaar dat ik het amper omhoog kan houden. Ik zit achter mijn bureau en moet eigenlijk werken. Maar ik weet niet wat ik moet doen, waar ik moet beginnen. Wat is er toch met mij aan de hand? Waarom voel ik mij zo?
Ik voel de tranen prikken maar negeer het. Ik scroll door de mail en lees ze steeds opnieuw. Kan die radio alsjeblieft uit? O nee, daar komt die collega binnen. Ik heb zo geen zin om te praten.
Laat me met rust. Ik wil hier weg. Ik kan niet meer, ik wil niet meer.
Ik vlucht naar het toilet en huil. Ik wil dat het overgaat. Ik wil me weer goed voelen. Ik wil dat die stomme mist in mijn hoofd verdwijnt. Waarom voel ik me nou zo? Waarom is mijn hoofd altijd zo vol en voel ik nergens meer energie voor? Waarom kan ik niet gewoon mijn werk doen. Ik heb nog zoveel te doen! Zie wel, zie wel dat ik niet goed genoeg ben. En de tranen stromen over mijn wangen.
Ik probeer mij te vermannen en te verbloemen dat ik gehuild heb, en ik loop terug naar mijn kantoor. Kruip achter mijn bureau en de ellende begint gewoon weer van voren af aan.
Ik zie mijn mail, mijn takenlijst, maar ik kan niet kiezen. Ik weet gewoon niet wat ik als eerste moet gaan doen. Mijn hoofd lijkt één grote chaos en ik ben bang dat ik richting een burn-out ga.
Bovenstaande situatie speelde zich af in mijn burn-outtijd. In een periode waarin ik al tien kilo was afgevallen en last kreeg van RSI-klachten. Ik had alle signalen genegeerd. Alles wat mijn lichaam zachtjes had gefluisterd, had ik niet gehoord. Ik was al ziek thuis geweest, maar zodra ik dacht dat de klachten minder werden, ging ik weer aan het werk. Ik had immers zoveel te doen.
En nu schreeuwde mijn lijf. Het was godverdomme klaar. We stoppen ermee. Ik doe helemaal niets meer voor jou.
Over en uit. Thuis met een burn-out.
Wat verlangde ik naar een helder hoofd. Wat verlangde ik naar energie. Ik wilde weer kunnen ontspannen, een boek kunnen lezen. Kunnen lachen. Kunnen kiezen voor mezelf. Ik wilde die rust vinden waar ik al zo lang naar hunkerde.
Mijn weg terug heeft heel lang geduurd. Stap voor stap. Met vallen en opstaan. Met heel veel hobbels op de weg en zelfs nog een tweede en bijna derde burn-out. Maar ik heb nooit opgegeven en ben blijven zoeken naar wat echt werkt voor mij en dus ook voor anderen. Ik heb fijne tools gevonden en ik gebruik deze nog dagelijks. Zo kan ik snel bijsturen als er momenten van stress zijn, want deze blijven komen.
Misschien denk je: hoe kom ik ooit uit deze stress? Hoe vind ik weer rust in mijn hoofd, energie en zelfvertrouwen om te leven zoals ik wil? Hoe bouw ik meer veerkracht op, zodat ik niet telkens weer terugval?
Bij jou hoeft het niet zover te komen. We kunnen samen op de resetknop drukken.
Ik leer je hoe je die helderheid in je hoofd kunt vinden. Hoe jij kunt zijn in totale ontspanning. Hoe je kunt kiezen voor jezelf en burn-out kunt vvoorkomen.
In mijn blogs deel ik hoe je dit soort momenten herkent – en wat je kunt doen als stress, spanning of vermoeidheid het overnemen.
Wil je ook leren hoe je stress vermindert en weer rust in je hoofd krijgt?
Hoe je je energie terugvindt en meer jezelf wordt? Hoe je kunt zijn in het nu. Hoe je kunt leven op een manier waar jij blij van wordt.
Wil jij elke week mijn blog als eerste in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in en ontvang mijn gratis video waarin ik je alles leer over veerkracht. En daar houdt het niet op, want jij krijgt dan regelmatig superhandige tips, tools en technieken van mij. Aanmelden dus!
Liefs,
Angelique